Eetstoornissen bij Wildlife Dieter Coppens: Je hoeft het niet alleen te doen

Het VRT-programma "Wildlife" met Dieter Coppens raakte me diep. Kwetsbare jongeren kregen er de kans om, ver weg van hun vertrouwde omgeving, opnieuw verbinding te maken met zichzelf. Eén van hen was Julia, een jong meisje dat openhartig sprak over haar eetstoornis. Wat me vooral trof, was hoe zij haar innerlijke criticus een naam gaf, namelijk: "Erik". Een stem die haar klein hield, ondermijnde en twijfels in het hoofd fluisterde. Die stem herken ik persoonlijk ook. In mijn praktijk noemen we hem soms "Cruella".

Veel jongeren én volwassenen worstelen vandaag de dag in stilte met eetproblemen. Ze denken: “Zo erg is het toch nog niet?” of “Ik moet dit eerst zelf oplossen.” Maar dat is net de stem van de eetstoornis die spreekt. Hoe langer je wacht, hoe sterker die stem wordt.

Het vraagt moed om hulp te zoeken, maar het is nooit te vroeg om stappen te zetten. Je hoeft niet “ziek genoeg” te zijn. Je mag hulp vragen. Je mag toegeven dat het moeilijk is. Julia en de andere jongeren in Wildlife tonen hoe krachtig het is om die eerste stap te zetten.

Herken je jezelf, je kind of één van je naasten in dit verhaal? Weet dan: je bent welkom. Bij mij, of bij iemand anders. Zolang je maar niet alleen blijft worstelen.